Een bijzonder moment donderdag 9 april: even na 12.00 uur klonk het zware geluid van de Bourdon in de binnenstad. De gemeente test het luiden van deze enorme klok in de Oude Kerk eens in de vijf jaar. 

Met een gewicht van bijna 9.000 kilo en een doorsnede van 2,3 meter is de Bourdon, ook wel Trinitasklok genoemd, de grootste historische luidklok van Nederland. De klok werd in 1570 gegoten en hangt sindsdien hoog in de toren van de Oude Kerk. 

Test eens in de vijf jaar 
De technische installatie achter de klok wordt jaarlijks getest, maar om zeker te weten dat alles goed werkt, wordt de kolos eens in de vijf jaar volledig geluid.  

“Het is een samenspel van de klok, de motor en de techniek”, vertelt wethouder Frank van Vliet (Erfgoed en Vastgoed). “We willen echt zeker weten dat het systeem goed functioneert.” 
 
Alleen bij bijzondere gelegenheden 
De Bourdon kent een lange geschiedenis. Zo zou de klok volgens de overlevering langdurig hebben geklonken bij de begrafenis van Willem van Oranje in de Nieuwe Kerk in 1584. 

Even dreigde Delft de klok kwijt te raken. De Duitse bezetters wilden tijdens de Tweede Wereldoorlog het brons omsmelten voor wapens, maar dat werd met een list voorkomen.  

“Er werd verteld dat wanneer de klok eruit werd gehaald, de toren om zou vallen”, vertelt gemeentetechnicus Nico Endlich. Daarmee ging het plan van tafel en bleef de klok bespaard. 

Schade aan de toren 
Tegenwoordig horen we de klok nog maar zelden. Dat is niet zonder reden. Het geluid veroorzaakt zulke zware trillingen dat regelmatig luiden schade aan de toren zou kunnen opleveren.  

Alleen bij bijzondere landelijke momenten, zoals koninklijke begrafenissen in de Nieuwe Kerk, klinkt het geluid door de stad. De laatste keer was in 2020 als teken van steun en verbondenheid voor inwoners tijdens de coronapandemie. 

Spanning rond het middaguur 
Een paar seconden voor twaalf hangt er een lichte spanning in de lucht. Even verderop beginnen de klokken van de Nieuwe Kerk al te luiden. Op straat rond de Oude Delft kijken mensen omhoog.  

Zo’n zestig meter boven hen in de toren van de Oude Jan, wordt ondertussen het elektrische systeem ingeschakeld dat de enorme klok in beweging moet brengen. 

De knop wordt ingedrukt, maar dan… niets. Even is het stil. Technici kijken elkaar aan. “Even naar beneden”, klinkt het. Kort daarna wordt het systeem opnieuw aangezet, maar dan vanuit de meterkast. En dan, drie minuten na twaalf komt de zware mechaniek alsnog tot leven. 

Niet veel later volgt de eerste slag. Een diepe dreun rolt vanuit de kerk de stad in. De vooraf uitgedeelde oordoppen zijn geen overbodige luxe. 

Test geslaagd 
Voor wethouder Van Vliet was het de eerste keer boven in de toren. “Het was echt te gek om mee te maken”, zegt hij. En niet onbelangrijk, de test is geslaagd: “Alles werkte, dus we zijn weer goed voorbereid als we de klok nodig hebben.”