Nummers van zanger Jules de Corte die verloren leken te zijn, zijn teruggevonden in archieven. De Corte was een van de grootste kleinkunstmuzikanten in Nederland en woonde 23 jaar in Delft. Zijn zoon, Ernst de Corte, vertelt over de teruggevonden nummers in radioprogramma Delft Centraal.

Jules de Corte was dichter, zanger, pianist en componist. Hij is bekend van nummers als De Vogels, Ik zou weleens willen weten en Als Je Overmorgen Oud Bent. De Corte woonde van 1945 tot 1968 in Delft.

De verloren opnames zijn teruggevonden in archieven van onder andere zanger Gerard Cox en zangeres Jenny Arean. “Dat was een verrassing”, zegt zoon Ernst. “Mijn vader heeft verschrikkelijk veel liedjes geschreven, meer dan drieduizend. Ik heb ze nooit allemaal kunnen beluisteren.”

Samenwerking
Jules werkte met veel artiesten samen, blijkt uit de gevonden nummers. “Ik realiseerde dat niet, omdat de meeste opnames die ik heb van hemzelf zijn”, zegt Ernst. “Hij heeft speciaal liedjes geschreven voor artiesten, en soms coverden zij ook nummers die hij al had opgenomen.”

In het archief van zangeres Adèle Bloemendaal is zelfs een tot nu toe onbekend nummer gevonden. De Corte had het lied Erin getrapt geschreven voor Bloemendaal, maar zij heeft het nummer nooit uitgevoerd.

Delen van muziek
Ernst vertelt dat zijn vader vaak nummers via bandjes naar zijn vrienden stuurde. “Hij communiceerde ook met die bandjes. Dan vertelde hij eerst een beetje over zijn leven en speelde hij daarna een nieuw liedje.” Af en toe krijgt Ernst nog steeds dat soort bandjes toegestuurd van mensen die ze terugvinden op zolder. “Ik heb inmiddels een aardig archief opgebouwd.”

Muzikale nalatenschap
De zoon van de zanger vindt het bijzonder om zo veel met het werk van zijn vader bezig te zijn. “Hij heeft zo’n enorme nalatenschap achtergelaten. Ik leer mijn vader daardoor steeds beter kennen. Al zijn liedjes gaan over hemzelf”, vertelt Ernst.

Zelf is Ernst nu zanger in het trio De Corte en Consorten, een naam die zijn vader ooit bedacht. Daarin speelt hij onder andere nummers van Jules, maar dan net op een andere manier. “Hij speelde piano en ik speel gitaar, dus daar valt een deel weg”, zegt Ernst. “Maar ik probeer de basis van zijn muziek wel te benaderen. Ik moet het gevoel hebben dat mijn vader goedkeuring geeft.”