Al vijftien jaar vinden Soedanese Delftenaren elkaar in de gemeenschap die speciaal voor hen is opgericht. Een van de initiatiefnemers is Ghada Saleh, die hier in 2001 aankwam. “We willen onze cultuur uitwisselen met Delft en daarmee de stad verrijken.”

De gemeenschap is ontstaan, omdat er onder Soedanese Delftenaren behoefte was aan een verbindend platform. “In de beginjaren van de Soedanese Gemeenschap Delft kwamen we samen in een vrijstaande kamer in een crèche”, zegt Ghada Saleh lachend. “Die ruimte kregen we van de gemeente.”  

“Inmiddels komen we maandelijks samen in een buurthuis”, zegt Saleh. “Iedereen die wil, mag komen: nieuwkomers en oudkomers.” De gemeenschap telt ongeveer vijftig leden, waaronder gezinnen en studenten. “We hebben zelfs leden uit Jemen en Irak. Zij vinden een verbinding bij ons.”  

Op tijd komen 
De gemeenschap organiseert sociale, culturele en educatieve activiteiten. Zo kunnen nieuwkomers bij hen terecht om sneller wegwijs te raken in Nederland. “We informeren ze bijvoorbeeld dat het hier héél belangrijk is om op tijd te komen. En we helpen ze met de Nederlandse taal.”  

Daarnaast organiseert de gemeenschap jaarlijks een Soedanese dag. “Op die dag gaan we gekleed in traditionele kleren en eten we typisch Soedanees eten”, zegt Saleh. “Het is een manier om de jonge generatie kennis te laten maken met de cultuur waar ze vandaan komen.” 

Positieve kanten 
Zelf heeft ze drie kinderen. “Ze waren jong toen ze hier kwamen, maar ik wil niet dat ze de Soedanese cultuur vergeten. De Soedanese dag helpt daarbij.” Saleh vertelt dat ze haar kinderen de positieve kanten van beide culturen wil meegeven: “Uit de Soedanese cultuur de sociale contacten en de generositeit, en uit Nederland de openheid.” 

Ook met de stad Delft deelt de Soedanese gemeenschap graag haar cultuur. “We willen mensen graag kennis laten maken met onze kleding, ons eten en onze gemeenschap. Het maakt de stad rijker.” 
 
De oorlog 
De gemeenschap heeft naast de educatieve en sociale bijeenkomsten geen activiteiten die specifiek de aandacht vestigen op de oorlog in Soedan. “We zijn geen politieke of humanitaire gemeenschap, maar individueel doen we wat we kunnen”, zegt Saleh. 

Zo heeft Saleh veel contact met Soedan. “Hoewel ik nu het land niet meer in kan, ben ik daar nog altijd actief. Nog steeds ondersteun ik vrouwen die hun eigen bedrijf willen opzetten, bijvoorbeeld met de marketing.” 

Toekomst 
De gemeenschap hoopt voor de toekomst dat ze nog meer integreren in Delft. “We streven naar een hechte gemeenschap die volledig deel uitmaakt van Delft. Tegelijkertijd willen we onze eigen culturele identiteit behouden en doorgeven aan de volgende generatie.”