Ruim zestig procent van de Delftse bushokjes voldoet niet aan toegankelijkheidsnormen voor blinden en slechtzienden. Voor mensen met een motorische beperking zijn in Delft vaak wél de nodige aanpassingen gedaan. De gemeente Delft geeft aan dat haltes in de praktijk toegankelijker zijn dan de cijfers laten zien.

Uit onderzoek van regionale omroepen en de NOS blijkt dat zes op de tien bushaltes in Nederland niet geschikt zijn voor blinden en slechtzienden. In Delft liggen die cijfers erg dichtbij het landelijke gemiddelde; van de 118 bushaltes in de Prinsenstad zijn er 44 toegankelijk voor mensen met een visuele beperking. Daarmee is 60,2 procent van de hokjes voor hen ontoegankelijk.

Ondertussen voldoet ongeveer de helft van de bushaltes in Nederland niet aan de toegankelijkheidsnormen voor mensen met een motorische beperking. Voor deze mensen, die bijvoorbeeld een rolstoel nodig hebben, heeft Delft de zaken beter op orde: 95 van de 118 (80,5 procent) voldoet aan de normen.

Criteria
Bij het onderzoek is gebruikgemaakt van de DOVA Halte- en stationviewer. Hierin zijn gegevens over de toegankelijkheid van haltes in Nederland terug te vinden. DOVA meet de toegankelijkheid van haltes door middel van vastgestelde criteria. Zo moet er bijvoorbeeld een geleidelijn zijn.

Voor het onderzoek van regionale omroepen en de NOS zijn alleen reguliere bushaltes meegenomen. Tijdelijke haltes, seizoenshaltes, calamiteitenhaltes, haltes voor belbussen en haltes die niet (meer) in gebruik zijn, zijn niet meegenomen in de cijfers. Ook gegevens over de toegankelijkheid van tramhaltes die via DOVA te vinden zijn, zijn niet meegenomen.

Bij veel bushaltes is de gemeente verantwoordelijk voor de inrichting en voor het zorgen voor toegankelijkheid. Er zijn echter uitzonderingen waarbij andere instanties, zoals het waterschap of de provincie, over de bushaltes gaan. In Delft gaat de gemeente over de meeste bushaltes, maar niet over die op de campus van de TU Delft.

Een woordvoerder van de gemeente Delft erkent dat Delft in veel gevallen niet aan de normen voor toegankelijkheid voldoet, met name voor blinden en slechtzienden. Hierbij wijst deze erop dat de Delftse haltes vaak wel aan een deel van de criteria voldoen, maar niet aan allemaal.

Zo zijn bij de meeste stations in Delft geleidelijnen aanwezig. Ook sluiten deze meestal aan op de omgeving van de haltes. Daarnaast voldoen veel Delftse haltes aan de eis dat er een instapmarkering moet zijn: een vorm van betegeling waardoor slechtzienden weten waar ze in de bus kunnen stappen.

In praktijk anders
De gemeentewoordvoerder geeft aan dat de haltes in de Prinsenstad in veel gevallen niet ‘op de letter nauwkeurig’ aan andere eisen voldoen. Echter is het volgens de gemeente in de praktijk toegankelijker dan de cijfers doen lijken.

Concreet zijn er twee criteria waar Delftse haltes in veel gevallen niet aan voldoen. Ten eerste moet er over de gehele lengte van de halte een geleidelijn zijn. In het verleden koos Delft er bewust voor om deels gebruik te maken van ‘gidslijnen’.

De woordvoerder legt uit dat dit lijnen zijn die niet in de betegeling zitten, maar gebruikmaken van bestaande elementen in de omgeving, zoals de gevels van gebouwen. “In de praktijk is dit voor mensen met een visuele beperking goed te volgen, maar het sluit niet meer aan bij de hedendaagse richtlijnen voor een halte”, stelt de woordvoerder.

Het tweede criterium waar vaak niet aan wordt voldaan, is dat de instapmarkering in kleur of textuur moet afwijken van andere tegels. “Als instapmarkering wordt nu meestal waarschuwingsmarkering gebruikt, ook wel bekend als noppentegel. Formeel is dat niet afwijkend genoeg.”

Verandering?
De gemeentewoordvoerder geeft aan dat de inrichting van haltes wordt aangepakt, wanneer de straat moet worden opengebroken voor rioolwerkzaamheden. “Er komt dan een geleidelijn over de hele lengte van het perron.”

Echter kiest de gemeente er in die gevallen niet per se voor om andere instapmarkeringen aan te brengen: “De reden is dat de meest gangbare instaptegels van rubber of metaal zijn. Bij nat weer zijn die tegels weer vrij glad. De gemeente moet hier nog een beslissing over nemen.” Daarmee ziet het ernaar uit dat Delftse haltes voorlopig niet volledig aan de normen gaan voldoen.