Al negen jaar ligt er een groen kunstgraskleedje bij Claudia voor de deur. Des te groter haar verbazing toen er afgelopen week opeens boa’s voor de deur stonden die zeiden dat het weg moet. De reden was dat een klacht was ingediend. Ook zou het veldje ‘te groen zijn’ en ’te veel op een tuin lijken’. ‘Bizar’, noemt Claudia dit. Ze komt in verzet met een petitie.

“Ik zat op de bank te naaien, toen ik van een buurvrouw hoorde dat er handhavers voor de deur stonden”, vertelt Claudia, die in de Olofsbuurt woont. Ze deed haar deur open en daar stonden ze: drie boa’s die naar haar kleine kunstgrasveldje keken. Iemand had blijkbaar een klacht ingediend bij de gemeente.
‘Te groen’
De handhavers hadden het er maar druk mee. Met zijn drieën controleerden ze of haar spullen te ver op de stoep lagen, maar er leek niet veel aan de hand. Een van de handhavers nam nog wel een foto. “Ik laat mijn leidinggevende ernaar kijken, maar als u niets van ons hoort, is er niets aan de hand”, zei deze volgens Claudia.
Daarmee leek de kous af. Maar dat was niet het geval: diezelfde dag stonden de boa’s weer voor de deur. De leidinggevende had naar de foto’s gekeken en vond dat het kleedje weg moest. “Te groen – en daardoor lijkt het te veel op een tuin”, was de uitleg die Claudia kreeg.
Belastinggeld
“Dit slaat natuurlijk nergens op”, zegt Claudia. Ze vertelt dat ze met haar kunstgraskleedje voor de deur juist een gezellig plekje in de straat heeft, een plek om koffie te drinken met haar buren, of simpelweg naar elkaar te zwaaien. “Er wonen hier ook wat oudere mensen en die zitten daar echt op te wachten.”
Claudia wijst erop dat de gemeente juist wil vergroenen en eenzaamheid tegen wil gaan. Ze snapt er dan ook niets van dat er van haar groene kleedje een probleem wordt gemaakt.
Daar komt bovenop dat er volgens haar berekening honderden euro’s belastinggeld gaan zitten in de kwestie. De boa’s die controles uitvoeren moeten immers ook worden betaald.
Petitie
Een paar dagen na de eerste bezoeken werd er weer aangebeld bij Claudia. De boa’s kwamen kijken of het veldje was weggehaald. Maar dat was niet het geval. De buren hebben ook een kleedje liggen en die hoefde niet weg, stelt Claudia. Uiteindelijk mocht Claudia het kleedje laten liggen, als het één stoeptegel terug werd geschoven. “Nu lijkt het ineens niet op een tuintje.”
Claudia liet het er niet bij zitten. Ze ging bezwaar maken én startte een petitie. Die is inmiddels door vijftig mensen uit de buurt ondertekend.
“Het gaat me dan niet eens zo zeer om het kleedje; daar slaap ik niet minder om”, zegt Claudia. Wat haar betreft is het een principekwestie. Zij gaat geen afstand doen van haar kleedje omdat ‘een of andere zuurpruim’ het nodig vond te klagen. En ze vind het onzin dat er vanuit de gemeentelijke handhaving zoveel tijd hieraan wordt besteed.
‘Leefbaar en veilig houden’
De gemeente zegt in een reactie dat ze moeten handelen als er een klacht binnenkomt. “Er gelden regels en die handhaven we om het voor iedereen leefbaar en veilig te houden.”