Boekhandel de Omslag aan de Wijnhaven sluit zaterdag 23 mei definitief haar deuren. Sinds 1987 drukte de winkel een stempel op het literaire landschap van Delft. Nu, bijna veertig jaar later, heeft eigenaar Trude Gerritsma besloten dat het tijd is voor een welverdiend pensioen.
“Wat heb ik lekker gewerkt”, blikt Trude Gerritsma terug. “Iedere dag was een cadeautje en dat meen ik uit de grond van mijn hart.”
Als 36-jarige begon Trude boekwinkel De Omslag in het pand van een voormalige slagerij. Speciaal voor de opening scheef cabaretier en schrijver Kees van Kooten het verhaal Naar Delft Heen. Daarin vertelt hij over de eerste fietstocht van een twaalfjarig jongetje van Den Haag naar Delft.
Harry Potterfeestjes
Het was het begin van een bloeiperiode voor Trude. In haar winkel organiseerde ze onder meer Harry Potterfeestjes, literaire salons en koffieconcerten. Ook ontving de boekhandel grote Nederlandse auteurs als Harry Mulisch, Arthur Japin en Maarten ’t Hart. Volgens Renate Dorrestein “is er geen schrijver in Nederland die Trude niet adoreert”.
Hoewel Delft in die veertig jaar is veranderd, bleef het publiek volgens Trude hetzelfde. “Het zijn altijd mensen die van lezen en boeken houden”, zegt ze. “Ik heb ze leren kennen. Door de boeken die ze lezen, weet ik wie ze zijn.”
‘Die leuke boekhandel’
Trude hoopt dat Delftenaren zich zullen herinneren hoeveel haar werknemers lazen. “Wij lezen hier namelijk ontzettend veel”, zegt ze.
Maar dat is niet het enige wat ze hoopt achter te laten. “Soms hoor ik voorbijgangers zeggen: ‘Hier zat vroeger Slager Slok.’ Ik hoop dat ze vanaf nu zeggen: ‘Hier zat vroeger De Omslag, die leuke boekhandel.'”
De kans is groot kans dat de Delftse nu zelf gaat schrijven, vertelt ze. Publiceren wil ze niet: “Er zitten zo veel zinnen in mijn kop, die zijn vast niet allemaal van mij. En dat is plagiaat.”
Misschien nog bekender dan De Omslag zelf is het boekenbankje voor de deur. Op donderdag 21 mei schonk ze die aan DOK in OPEN. Op het bankje staat Trudes lievelingsgedicht:
Onvervreemdbaar
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.
Zij waren het van kind af aan.
Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.
Ida Gerhardt