Voor Heera Dijk (D66) was 2025 een moeilijk jaar. Er gebeurde veel moois: ze besloot zich kandidaat te stellen voor de Tweede Kamerverkiezingen en mag zich nu ook écht Kamerlid noemen. Maar ze verloor ook plots haar moeder, zij overleed vlak voor de campagne. Hoe kijkt Dijk terug op dit bewogen jaar?

‘Als je een nieuw jaar begint, maak je meestal een voorstelling van wat er kan gebeuren en hoe dat eruit ziet. Ik had begin dit jaar een heel ander plan voor ogen’, vertelt Heera Dijk over haar jaar.

Inmiddels is ze druk bezig met inwerken als Tweede Kamerlid. Begin dit jaar was zij nog docent aan de Haagse Hogeschool en ook nog actief als raadslid in Delft.

‘Dat liep allemaal heel goed en ik had al besloten dat ik nog een periode door zou gaan in de Delftse raad, juist omdat ik het zo leuk vond om raadslid te zijn’, gaat Dijk verder.

Maar, in juni viel het kabinet en zette een jeugdvriend haar aan het denken: ‘Hij vroeg: Heera, wordt het niet tijd dat je landelijk gaat?’ Maar Dijk zelf twijfelde.

‘De gemeenteraad van Delft vond ik namelijk ontzettend leuk en ik zei heel eerlijk: iedereen in Den Haag doet zo lelijk tegen elkaar, ik weet niet of ik dat wel wil. Maar hij had het zaadje toen al in mijn hoofd geplant’, vertelt Dijk.

Na enige tijd besloot ze zichzelf toch toch aan te melden voor een plek op de landelijke lijst van D66. ‘Ik heb dat toen aangegeven bij mijn Delftse collega’s, daar wilde ik open over zijn. En toen startte de hele procedure.’

De zomerperiode was dan ook een bijzondere, vol gesprekken over haar eventuele plek op de kieslijst. ‘Het voelt dan alsof je iedere keer weer examen doet. En je weet ook niet waar men naar op zoek is, dus het was een enorm stressvolle periode.’

Ze moest er haar vakantieplannen met het gezin voor omgooien. ‘Want ik wilde dat tweede gesprek wel gewoon live doen. Dus toen gooiden we de zomer om, ja en dan word je gebeld.’

Vroeg op
‘Ik stond die dag al vroeg op. Want dan weet je: het kan vandaag gebeuren. Dan word je gebeld door Rob (Jetten, red.)’, vertelt ze verder.

‘En eerst dacht ik, zou dit echt zijn nummer zijn? Belt hij nu met zijn echte nummer dan mij? Dan hoor je de plek die je mag bekleden en toen dacht ik: wow, dat is wel echt een compliment.’

‘Wilden campagne echt samen doen’
Ze mocht op de 18de plek op de kieslijst de campagne in gaan en maakte daar ook al plannen voor met haar moeder. ‘Als je ziet dat ik drie jaar raadslid was en dat je dan op plek 18 mag staan, vond ik heel bijzonder.’

Maar dagen nadat ze hoorde dat ze op de lijst stond, overleed haar moeder. ‘Ze heeft gelukkig nog wel meegemaakt dat ik definitief op de kieslijst kwam te staan. We wilden mijn campagne ook echt samen gaan doen.’

Ondergedompeld in de rouw
Dat het niet meer kon kwam voor haar hard aan. ‘Ik dacht, wat moet ik hier nu mee? Ze overleed heel plotseling en dat was gewoon echt heel heftig’, vertelt Dijk over het verlies van haar moeder.

Maar hoe gaat zij dan om met het verlies? ‘Een maand lang heb ik elke week therapie gehad en ik heb me, zoals een vriend van mij zei, helemaal ondergedompeld in de rouw’, legt ze uit.

Ze luisterde podcasts over rouwverwerking, stopte even met lesgeven aan de Haagse Hogeschool en keek naar hoe andere mensen met hun verdriet omgaan. ‘Dat ik toen even geen les hoefde te geven hielp ook, want voor de klas moet je natuurlijk wel de beste versie van jezelf zijn.’

‘Op een gegeven moment voel je dat je in de rouw toe bent om de volgende stap te zetten. Ik ben naar mijn klas gegaan en heb gewoon eerlijk gezegd: jongens, ik doe dit voor de eerste keer. Ik heb geen idee hoe ik me vandaag voel, of hoe ik me morgen voel.’

‘Dagen vliegen hier voorbij’
Ondertussen ging het wel steeds beter in de campagne voor D66 en leek het er steeds sterker op dat Dijk ook een levensgrote kans had om de Tweede Kamer in te gaan. Dat lukte uiteindelijk.

Haar eerste indrukken? ‘De dagen vliegen hier voorbij. Je komt binnen en ineens is het dan avond’, vertelt Dijk. Toch ervaart zij het werk in de Tweede Kamer als overzichtelijk.

Goede ondersteuning
‘Eerst was ik natuurlijk docent en afgelopen februari rondde ik mijn master Business Administration af aan de Universiteit van Amsterdam en was ik daarnaast natuurlijk ook raadslid. Dat alles bij elkaar zou ik nu echt niet meer doen’, vertelt ze lachend.

‘Ik heb hier goede ondersteuning. Van de fractie, maar ook in de Kamer zelf. Je wordt de hele tijd eigenlijk ontzorgd. En het is een groot voordeel dat je een grote fractie bent.’

‘Daardoor kun je echt specialist worden op je eigen terrein. Ik heb dan koninkrijksrelaties als portefeuille gekregen. Dat is nu zo fijn, mijn moeder kwam namelijk uit Curaçao en daardoor voel ik echt een extra drive om iets te doen voor die eilanden’, zegt Dijk.

De komende periode wil Dijk zich vooral inzetten om een verbindende rol te vervullen binnen het Koninkrijk en de Nederlandse regering.

‘Ik vind het mooi dat ik daarin een verbindende rol kan spelen, want het gaat om samenwerken en gezien worden. We moeten ons meer bewust zijn dat dit ook onderdeel is van het Koninkrijk’, vertelt Dijk.

‘Meer oog voor gelijkwaardigheid’
Volgens Dijk vraagt samenwerking binnen het Koninkrijk om meer oog voor gelijkwaardigheid. ‘Gelijkwaardigheid betekent niet dat we precies gelijk zijn, maar dat we wel evenveel waard zijn’, zegt ze.

Die overtuiging neemt ze mee in haar werk. ‘Mijn moeder leerde mij om dicht bij mezelf te blijven en mensen met elkaar te verbinden. Dat probeer ik hier elke dag te doen.’

Dit is een artikel van mediapartner Omroep West