“Je moet gek zijn van paarden en van de paardensport. Dan vind je dit leuk.’ John Maarse is parcoursbouwer en zet ruim honderd dagen per jaar de hindernissen uit bij paardensportevenementen. Deze keer is hij in Delft, waar op het terrein van manege De Prinsenstad meer dan twee weken lang bijna dagelijks tientallen amateur- en topruiters aan de start zullen verschijnen. Omroep West sprak met de parcoursbouwer.

“Deze hindernis moet een klein beetje meer grondlijn hebben. Kan jij nog een groene balk halen? En daarna de plantjes netjes verdelen en bij de hindernissen zetten?” John Maarse geeft aanwijzingen aan de parcourshulpen die hem helpen het door hem ontworpen parcours uit te zetten.

Dat uitzetten van een parcours luistert nauw. De hoogte van de hindernissen, en vooral de route die ruiter en paard moeten afleggen, bepalen de moeilijkheidsgraad.

Het parcours waar hij nu aan werkt, is bedoeld voor jeugdruiters die met hun pony over twaalf hindernissen van zeventig centimeter moeten springen.

“Dit zijn allemaal ruiters met een wat lager niveau, die allemaal vloeiend een parcours moeten kunnen rijden, zonder dat ze te veel stuurwerk hoeven te doen”, legt Maarse uit. “De kinderen moeten kunnen laten zien dat ze goed met hun pony kunnen galopperen en een fijn parcours kunnen afleggen.”

Het onthouden van de volgorde van de hindernissen gaat de meeste kinderen goed af, zegt hij. “Thuis springen ze ook vaak verschillende hindernissen achter elkaar zonder dat er nummers bij staan. En de meesten kijken niet zozeer naar de nummers, maar volgen de meest logische lijn.”

Landelijke tot internationale parcoursbouwer
Maarse is jaren geleden begonnen als parcoursbouwer. “Ik ben erin gerold omdat ik vroeger als ruiter nog weleens commentaar had op parcoursbouwers”, vertelt hij. “Toen er een keer parcoursbouwers nodig waren, vonden mensen dat ik het zelf maar eens moest gaan doen.”

Inmiddels bouwt hij ruim honderd dagen per jaar parcoursen. Dat gaat van kleinere concoursen tot het prestigieuze Jumping Amsterdam. “Daar ben ik een van de mede-parcoursbouwers”, zegt hij. “Dat doe ik ook bij een aantal internationale concoursen.”

Dat doet hij naast zijn paardenbedrijf in Westbeemster, waar hij een trainings-, handels- en pensionstal met veertig paarden heeft. “Dat is mijn hoofdklus, maar parcoursbouwen is wel een deel van het werk geworden. Dat levert wat op, maar het is meer een hobby.”

Op manege De Prinsenstad komt hij al jaren. “Dit is een van de mooiste concoursen van Nederland”, zegt hij. “Hier wordt ongenadig veel aandacht besteed aan de aankleding, de sponsors, het programma. En ik deed hier als klein jochie van een jaar of twaalf al mee met springwedstrijden in de binnenmanege van De Prinsenstad.”

WK-selectiewedstrijd in Delft
In de loop der jaren is Concours Delft, dit jaar van 21 mei tot en met 7 juni, uitgegroeid tot wat het nu is. Een paardensportevenement voor jeugd en volwassenen, paarden en pony’s, spring- en dressuurruiters en amateurs en professionals.

De nationale dressuurtop verscheen vorige week nog aan de start tijdens de selectiewedstrijd voor het WK jonge paarden in het Duitse Verden. De beste Nederlandse dressuurpaarden van vijf en zes jaar streden om een felbegeerd ticket.

Elk jaar hoger niveau
“Concours Delft kan eigenlijk niet veel groter dan dit”, zegt Jordy Duijndam van manege De Prinsenstad. “Meer ruiters kunnen we niet kwijt. Wel proberen we elk jaar het niveau wat hoger te krijgen door te zorgen voor een nog interessanter sportprogramma.” Daarbij blijft het van belang dat ruiters van zowel het laagste als het hoogste niveau aan hun trekken komen.

Duijndam: “We proberen een verlengstuk te zijn van ons manegebedrijf. Dat begint bij hele jonge ruiters en loopt door tot vergevorderde volwassenen. Dit concours biedt onze klanten de kans om hogerop te komen, maar dat geldt ook voor ruiters buiten ons bedrijf. Het is voor ieder wat wils.”

Maarse heeft ondertussen de laatste hand gelegd aan zijn parcours. De eerste ruiter kan laten zien wat hij met zijn pony kan. Maarse: “Of ik nu als parcoursbouwer veel kritiek krijg? Dat komt voor, maar het valt mee. Het belangrijkste is dat je zelfkritiek hebt en verbetert wat minder goed is.”

Na al die jaren is hij nog even enthousiast. “Je moet gek zijn van paarden en van de paardensport”, zegt hij. “Dan vind je dit leuk. Het is een prachtig mooie sport en het is leuk om de jeugd te zien rijden. Ze leren verantwoordelijk te zijn voor hun pony. Dat is voor de jeugd een hele goede zaak.”

Dit is een artikel van mediapartner Omroep West